Langenbrückener Zeitung – Sayı 1 | İki Dilde Bir Kalpte Buluşan Edebiyat


 

27 Ekim 2026 · Serdar Ağrı

İki Dilde Bir Kalpte Buluşan Edebiyat

Derinden inanıyorum ki edebiyat, hangi dine, hangi kültüre ya da hangi düşünceye sahip olursak olalım, biz insanları yakınlaştırır.

Dil, sadece anlaşma aracı değildir. Aynı zamanda hafızadır, tesellidir ve umuttur. Okuduğumuzda insan olmanın ne demek olduğunu anlarız.

Bir Türk köyündeki kayıp üzerine yazılmış bir cümle, bir Alman kışındaki özlem üzerine yazılmış bir cümle kadar tanıdık gelir. Kederimiz Türk ya da Alman değildir. Sevincimiz de değildir. Aynı insani şekilde kederlenir ve aynı şekilde seviniriz.

Bu yüzden ilk köşe yazımda çok benzer bir tarzda yazmış iki yazarı anmak istiyorum, farklı dünyalardan gelmelerine rağmen: Hermann Hesse ve Sabahattin Ali.

Hesse, Siddhartha’da kendi yolunu aramayı, kendi yurdunda yabancı olmayı yazdı. Sabahattin Ali, Kürk Mantolu Madonna’da aynı içsel yolu, dili ve sınırı olmayan yalnızlığı ve sevgiyi yazdı. İkisi de merkeze insanın kökenini değil, kendisini koydu. İkisi de gösterdi ki, kalbin pusulası her haritadan daha doğrudur.

Ben Langenbrücken’de yaşıyorum. Doğduğum köyün adı Uzunköprü. İkisi de Uzun Köprü demek. Belki bu tesadüf değildir. Belki de benim yolum, burada diller arasında kelimelerden küçük bir köprü kurmaktır.

Okuma önerisi
Hermann Hesse – Siddhartha
Sabahattin Ali – Kürk Mantolu Madonna

In zwei Sprachen in einem Herzen vereinte Literatur

Ich glaube zutiefst daran, dass Literatur uns Menschen näherbringt – egal, welcher Religion, welcher Kultur oder welchem Denken wir angehören. Sprache ist mehr als ein Mittel zur Verständigung. Sie ist Erinnerung, Trost und Hoffnung zugleich. Wenn wir lesen, verstehen wir, was es heißt, Mensch zu sein.

Ein Satz über Verlust in einem türkischen Dorf klingt genauso vertraut wie ein Satz über Sehnsucht in einem deutschen Winter. Unsere Trauer ist nicht türkisch oder deutsch. Unsere Freude auch nicht. Wir trauern und wir freuen uns auf dieselbe menschliche Weise.

Deshalb möchte ich in meiner ersten Kolumne an zwei Autoren erinnern, die in sehr ähnlicher Weise geschrieben haben, obwohl sie aus verschiedenen Welten kamen: Hermann Hesse und Sabahattin Ali. Hesse schrieb in Siddhartha über die Suche nach dem eigenen Weg, über das Fremdsein in der eigenen Heimat.

Sabahattin Ali schrieb in Kürk Mantolu Madonna über denselben inneren Weg, über Einsamkeit und Liebe, die keine Sprache und keine Grenze kennen. Beide stellten den Menschen in den Mittelpunkt, nicht seine Herkunft. Beide zeigten, dass das Herz einen Kompass hat, der genauer ist als jede Landkarte.

Ich lebe in Langenbrücken. Mein Geburtsdorf heißt Uzunköprü. Beide bedeuten Lange Brücke. Vielleicht ist das kein Zufall. Vielleicht ist es mein Weg, hier zwischen den Sprachen eine kleine Brücke zu bauen – aus Wörtern.

Lesetipp
Hermann Hesse – Siddhartha
Sabahattin Ali – Kürk Mantolu Madonna

Yer: Bruchsal, Almanya

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Memleketten Manzaralar ve Hera Günlükleri #2

Resim
  arz-ı edebiyat... yoksa bukalemunluk mu ediyor şair refik bey yoksa şairlik mi ağaca çıksa yeşil elmayı koparsa kırmızı bir türküde bin akor değiştirir zat-ı muhteremin sazı yazık güzel çocuklardaki sesimize yazık ki ne yazık gergefte işlenen türkülerimize heeey size söylüyorum şair refik bey siz ve kıçınızın kenarında biten -efendileriniz- kanımızı emseniz de kınımızda kalemimiz mutlak bir ölüm gibi biteceğiz ensenizde Siz pek muhterem refik beyciğim yağı balı çalıp karakaleminize otuz metelikten bir şişe belvedere sattınız ruhunuzu efendinize neyse efendim bu sefer sözümü kısa keseceğim pek muhterem refik beyciğim kaleminizden beslenen size ve kalın bir bağırsağa benzeyen kaleminize saygılarımla. Edirne 19 haziran 2012 SERDAR AĞRI
Devamı

Hoş Geldiniz..

Merhaba, ben Serdar Ağrı. Bu blogu yazılarımı, şiirlerimi ve çektiğim fotoğrafları bir araya getirmek için açtım. Zamanla burada müziğe ve gündelik hayatın düşündürdüklerine de yer açtım. Langenbrückener Zeitung ’da Türkçe ve Almanca edebiyat yazılarımı, Memleketten Manzaralar ve Hera Günlükleri ’nde fotoğraflarımı ve şiirlerimi paylaşıyorum. Çatı arasından Notlar ’da insan, toplum, göç ve entegrasyon üzerine düşünüyor, sosyoloji ve felsefe okumalarımdan notlar paylaşıyorum. Anatolian Eterna ’da ise Anadolu ezgilerinin izini müzik yazıları, şarkı ve türkü videolarıyla sürüyorum. İlk şiir kitabım Eski Salıncak ’a dair notlarımı da burada bulabilirsiniz. Uğradığınız için teşekkür ederim. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere. SERDAR AĞRI
Devamı

Çatı arasından Notlar (başlarken)

Bir insan yaşadığı yere ne zaman “evim” demeye başlar? Adresini ezberlediğinde mi, yoksa bir gün sokakta karşılaştığı biri ona adıyla seslendiğinde mi? Uzunköprü’de doğup Almanya’da yaşayan biri olarak bu soru sık sık aklıma geliyor. Bazen “eve dönmek” derken hangi yeri kastettiğimi, ancak cümlenin devamını getirince anlıyorum. Çatı arasından Notlar, çatı katımdan dünyaya bakarken aklıma takılan sorularla başlıyor. Gündelik hayatta kolayca geçip gittiğimiz anlar var. Bir komşuyla ilk selamlaşma, bir kelimeyi yanlış söyleyince uzayan sessizlik, yıllardır aynı sokakta yaşayan iki insanın birbirine hâlâ yabancı oluşu… Bunların üzerinde biraz durunca insanın toplum içindeki yerini düşünmeye başlıyorum. Birini komşumuz olarak görmekle ona komşumuz gibi davranmak arasında neler oluyor? Göç ve entegrasyon üzerine yazarken bu küçük karşılaşmalara da bakmak istiyorum. Yeni bir dil öğrenmek, iş bulmak, bir mahallenin gündelik hayatına katılmak insanın yaşadığı yerle ilişkisini değiştiriyor. Peki...
Devamı